Alexander Zverev w ciągu trzech miesięcy wygrał dwa wielkoszlemowe turnieje, a w wieku 29 lat został pierwszym od ponad 50 lat najstarszym tenisistą, który po raz pierwszy zdobył pozycję numer jeden w rankingu ATP. Jeszcze na początku tego roku wielu uważało go za najlepszego zawodnika, który nigdy nie wygrał turnieju wielkoszlemowego.
Zverev zakończy 2026 rok jako dwukrotny mistrz wielkiego szlema i zasłużony lider światowego rankingu. Przełomem okazały się zwycięstwa w Roland Garros i US Open. Chorobę typu 1 zdiagnozowano u niego w wieku czterech lat, a upragniony przełom w turniejach wielkoszlemowych uznaje się za nagrodę za wytrwałość i ciężką pracę.
Nowy lider męskiego tenisa został jednak oskarżony o przemoc fizyczną przez dwie byłe partnerki, a sprawa była przedmiotem dużego, niezależnego śledztwa prowadzonego przez organizację sportową.
Dziesięć dni z Nadalem zmieniło podejście na korcie
Na początku tego roku Zverev był już mistrzem olimpijskim, dwukrotnym zwycięzcą kończącego sezon turnieju ATP Finals i byłym wiceliderem rankingu, który zagrał w trzech finałach wielkoszlemowych.
Najbardziej bolesny z nich to finał US Open 2020, w którym prowadził z Dominikiem Thiemem 2:0 w setach, ale przegrał w tie-breaku piątego seta, po tym jak podwójnie popełnił błędy serwisowe, gdy rywal zaczął łapać skurcze.
Brak swobody i nastawienia na atak, które często widać w wielkich meczach na trasie ATP, stał się jego stałym problemem.
Zverev obiecał sobie, że w tym roku będzie inaczej. Chciał uderzać piłkę mocniej, podejmować większe ryzyko i stosować więcej wariantów w wymianach.
Impuls dało dziesięć dni, które w lipcu 2025 roku spędził na Majorce z Rafaelem i Toni Nadalami.
„Chciałem zobaczyć, a potem usłyszeć nową wizję tego, jak w ich wyobrażeniu wygląda tenis, i jak w ich wyobrażeniu wygląda mój tenis”, wyjaśniał Zverev.
„Rafa grał przeciwko mnie przez 10 lat. Teraz, jako obserwator, a także jako rywal, może dać najlepsze rady, jakie ktokolwiek mógłby dać, bo wie, jak to jest być na korcie ze mną”.
Zdarzały się chwile ogromnego napięcia, m.in. skurcze w czerwcowym finale Roland Garros z Flavio Cobollim. Tym razem jednak Zverev nie popełnił błędu w decydującym secie, który wygrał 6:1, zdobywając swój długo wyczekiwany pierwszy tytuł wielkoszlemowy.
Sukcesy Zvereva to sprawa rodzinna. Jego ojciec, Alex senior, niemal stale towarzyszy mu w strefie trenerskiej, a starszy brat Mischa dołączył do sztabu po zakończeniu własnej kariery.
Ta relacja zatoczyła koło, bo Alexander jako małe dziecko siedział przy korcie, kiedy Mischa jako junior trenował z Andym Murrayem.
Zverev twierdzi, że jego relacja z ojcem dobrze działa, ponieważ poza kortem spędzają ze sobą „zero czasu”.
„Największa różnica między mną a rodzicami polega na tym, że nigdy niczego mnie nie zmuszali”, wspominał kiedyś Zverev.
„Chcieli, żebym uprawiał różne sporty, żeby nie musieli mnie trenować. Zawsze mówili: »Dlaczego nie spróbujesz grać w piłkę nożną albo w hokeja na trawie?«, bo to był sport, który naprawdę kochałem.
Są bardzo mądrzy. Sami przez to przeszli. Sami byli tenisistami”.
Zverev jest nie tylko mistrzem Roland Garros i US Open, ale także finalistą Wimbledonu, gdzie grał najlepszy tenis w tym roku.
Agresywny i odważny, przegrał w czterech setach z Jannikiem Sinnerem na Centre Court. W przyszłych spotkaniach zarówno z Włochem, jak i z Carlosem Alcarazem będzie musiał wziąć z tego meczu przykład.
Niemiec przegrał z Sinnerem dziesięć meczów z rzędu. Jeśli on i Alcaraz będą zdrowi na początku przyszłego sezonu, wyzwaniem Zvereva będzie sprawienie, by 2027 rok stał się trójstronną rywalizacją o najważniejsze tytuły.
Kontrowersyjny lider rankingu
Zverev był już wcześniej przedmiotem poważnych oskarżeń.
W październiku 2020 roku jego była partnerka, Olga Sharypova, oskarżyła go o przemoc fizyczną i kontrolujące zachowania.
Zverev od początku zaprzeczał tym zarzutom i określił je jako bezpodstawne.
Nie doszło do postępowania sądowego, ale ATP wszczęło poważne śledztwo, prowadzone przez zewnętrznych badaczy.
Ustalono, że w materiale dowodowym brakowało wystarczających dowodów, by potwierdzić opublikowane zarzuty dotyczące przemocy.
„Ze względu na brak wiarygodnych dowodów i relacji świadków, a także sprzeczne oświadczenia Sharypovej, Zvereva i innych osób przesłuchanych, śledztwu nie udało się potwierdzić zarzutów o przemoc”, oświadczyło ATP w styczniu 2023 roku.
Następnie powołano dyrektora ds. ochrony zawodników, a w tym roku uruchomiono nowy program ochrony, mający stworzyć „jasne, globalne ramy zapobiegania przemocy i reagowania na nią, w tym na przypadki nękania, zastraszania, przemocy domowej i innych form niewłaściwego zachowania”.
W październiku 2023 roku niemiecki sąd wydał wobec Zvereva nakaz karny i nałożył na niego grzywnę w wysokości 450 tys. euro (392 tys. funtów) za uszkodzenie ciała byłej partnerki, Brendy Patei.
Zverev zaprzeczył zarzutom i zakwestionował nakaz. Publiczny proces odbył się w Berlinie w maju 2024 roku.
Tydzień po rozpoczęciu procesu sąd umorzył postępowanie, zanim zapadł wyrok, i poinformował, że doszło do ugody między Zverevem a Pateą.
„Ta decyzja nie jest wyrokiem i nie rozstrzyga o winie ani niewinności”, oświadczył sąd.
„Jednym z decydujących czynników była prośba świadka, byłej partnerki Zvereva, o zakończenie procesu”.
Zverev awansował do finału Roland Garros tego samego dnia, w którym ogłoszono ugodę. Wcześniej w trakcie turnieju mówił, że proces daje mu szansę udowodnienia niewinności, dlatego zapytano go, czy żałuje, że zawarł ugodę, zanim było to możliwe.
„Umorzenie sprawy oznacza niewinność”, odparł.
„Nie umorzyliby sprawy, gdyby na koniec dnia uznali winę. Nie wiem, jakie tłumaczenia państwo czytają, ale to właśnie znaczy.
Koniec tematu. Idziemy dalej. Nie chcę już nigdy więcej słyszeć pytania o ten temat. Dotyczy to wszystkich”.
Patea publicznie nie skomentowała ugody.
W 2025 roku Zverev był wyśmiewany przez kibiców w Melbourne podczas Australian Open i w Monachium podczas Munich Open z powodu tych zarzutów.
W 2022 roku ATP ukarało go zawieszeniem na osiem tygodni, w zawieszeniu, za uznane za „poważne wykroczenie” uderzanie rakietą w krzesło sędziego cztery razy po przegranym meczu deblowym w Meksyku.
Zverev, wyrzucony z turnieju w Acapulco za niesportowe zachowanie, był wściekły na decyzję w sprawie piłki, która działała na jego niekorzyść i na niekorzyść jego partnera, Marcelo Melo, w decydującym tie-breaku.
Zaklinał sędziego Alessandro Germaniego i oskarżył go o zniszczenie całego meczu. Jeden z czterech gniewnych uderzeń w krzesło o mało nie trafił sędziego w stopę.
Zverev później przeprosił i powiedział, że „trudno wyrazić słowami”, jak bardzo żałuje swojego zachowania.
Zawieszenia nigdy nie wprowadzono w życie, ponieważ Zverev nie został ukarany grzywną za „lekceważące lub agresywne zachowanie, a także słowną lub fizyczną przemoc” w ciągu 12 miesięcy od incydentu.